J.H. Design Picasso
Licencjonowana kurtka kolekcjonerska J.H. Design Picasso. Jest to jeden z czterech modeli kurtek Picasso dostępnych w Avalonii. Wykonana w całości ze skóry naturalnej, wewnątrz jasna satynowa podszewka. Handmade in USA. Projektant Andre Ajibade. 1994/1995 rok . Licencja Picasso MBI
Museum Boutique Intercontinental.
Z cyklu „Femme assise” (Siedząca kobieta) — ciemna, granatowa sylwetka na żółtym tle, postać siedzi w fotelu, charakterystyczne niebieskie dłonie/rękawice. Styl i kolorystyka wskazują na okres Dory Maar lub Françoise Gilot — lata 40./wczesne 50. Najbliżej jest do prac z lat 1941–1946.
Rozmiar: L for men / Oversize for women
Wymiary:
Długość 72cm
Szerokość 63cm
Rękaw 62cm
Barki 57cm
Stan: 9/10
JH Design × Picasso — Premier Edition, skórzana kurtka (1994–1995)
Jeden z najrzadszych obiektów kolekcjonerskich jakie pojawiły się na rynku vintage. Skórzane kurtki wyprodukowane w 1994 i 1995 roku przez JH Design — firmę z Los Angeles. Ręcznie robione w USA. Linia Premier Edition.
Skąd pochodzą grafiki
Wizerunki Picassa na tych kurtkach nie pochodzą z ogólnej puli licencyjnej. MBI posiadało prawa do reprodukcji zamkniętego zbioru 109 konkretnych dzieł — nabytych bezpośrednio od Mariny Picasso, wnuczki Pabla i największego prywatnego posiadacza jego prac w chwili jego śmierci. Marina sprzedała te dzieła w końcu lat 70. w ramach tzw. Paraselenes Agreement; prawa do reprodukcji trafiły przez prywatnych inwestorów ostatecznie do MBI. Każda grafika na tych kurtkach pochodzi z tego właśnie, precyzyjnie zidentyfikowanego zbioru. Nie „jakiś Picasso” — dzieła z prywatnej kolekcji jego wnuczki.
Licencja i łańcuch tantiem
JH Design wyprodukowało te kurtki na podstawie oficjalnej sublicencji udzielonej przez Museum Boutique Intercontinental (MBI). Łańcuch licencyjny biegł od sukcesji Picassa do MBI — i od MBI do JH Design. Z każdej sprzedanej kurtki szły tantiemy przez ten łańcuch do spadkobierców Picassa. Grafiki przeniósł na skórę Andre Ajibade, designer JH Design — wycinane i ręcznie szyte panele skórzane. Nie nadruk, nie sitodruk.
15 lat batalii sądowych — i co z nich wynika
Licencja stojąca za tymi kurtkami przetrwała ponad 15 lat postępowań sądowych w kilku sprawach:
Ten wyrok jest częścią proweniencji każdej kurtki z tej serii.
Dlaczego ich już nie ma
Po procesach połowy lat 90. przestrzeń licencyjna dla wizerunków Picassa na odzieży stała się drastycznie bardziej restrykcyjna. Żaden równoważny produkt nie pojawił się od tamtej pory. Cztery kurtki. Cztery muzy. Jeden krótki moment w historii kiedy to było możliwe.
1. Paraselenes Agreement i Marina Picasso Collection — pełna historia
Paraselenes S.A. to szwajcarska korporacja reprezentująca Marinę Picasso. 6 grudnia 1979 roku Paraselenes zawarła umowę z Art Masters International (AMI) — spółką z Delaware zajmującą się skupowaniem praw do reprodukcji dzieł artystycznych. Na mocy tej umowy Marina Picasso zgodziła się sprzedać AMI opcję na zakup fotonegatywów ponad 1000 obrazów Picassa, praw do reprodukcji tych dzieł, towarzyszących globalnych praw autorskich oraz wyłącznej licencji na użytkowanie, kontrolę, produkcję i sprzedaż produktów opartych na tych dziełach. Justia
AMI zakupiło 109 dzieł od Mariny Picasso — prawa te zostały następnie odsprzedane prywatnym inwestorom, którzy traktowali je głównie jako ulgę podatkową. Justia To ważny detal: obrazy nie trafiły do muzeum ani galerii — stały się instrumentem finansowym. Prawa do komercyjnej reprodukcji przeszły przez tych inwestorów i ostatecznie trafiły do MBI (Museum Boutique Intercontinental), następcy Marigold Enterprises.
Osobno, w 1980 roku, Jackie Fine Arts (JFA) — następca AMI — zakupiła kolejnych 125 dzieł z kolekcji Mariny Picasso. Łącznie więc przez obie umowy (Paraselenes 1979 i VAGA 1980) nabyte zostały prawa do 234 dzieł. Justia
Były to dzieła z prywatnej kolekcji Pabla Picassa — obrazy i rysunki które nigdy nie były przeznaczone do publicznej sprzedaży za jego życia. Gold & Silver Pawn Shop Reprodukcje lithograficzne z tego zbioru wykonał mistrz chromista Marcel Salinas, który współpracował z Picassem jeszcze za jego życia. Gold & Silver Pawn Shop
2. Pełna dokumentacja procesów 1980–1995
Batalia prawna między MBI a rodziną Picassa to jeden z najbardziej skomplikowanych sporów licencyjnych w historii sztuki. Toczyła się przez ponad 15 lat w kilku równoległych postępowaniach:
1979–1980 — pierwsza runda Pozostali spadkobiercy Picassa — ci którzy nie byli stroną umowy Paraselenes — od razu zakwestionowali jej ważność i wszczęli postępowania sądowe zarówno w USA jak i we Francji. Leagle W odpowiedzi JFA i AMI pozwały spadkobierców i SPADEM w celu ustalenia praw stron do obrazów i praw autorskich. Równolegle Picasso Estate pozwało AMI, JFA i Marigold Enterprises w sądzie federalnym o własność praw autorskich do 109 dzieł. Justia
28 października 1980 — ugoda VAGA Agreement Wszystkie te sprawy zostały uregulowane ugodą między VAGA (amerykańskim agentem SPADEM) a AMI i JFA. Na mocy tej ugody VAGA — które przejęło wszystkie dzieła z kolekcji Mariny Picasso — przyznało AMI wyłączną opcję na nabycie lub reprodukcję, sprzedaż lub produkcję dodatkowych 391 obrazów. W zamian VAGA otrzymało gwarantowane minimalne płatności roczne przekraczające łącznie dziesięć milionów dolarów (rozłożone na trzynaście lat), opłatę 10 000 dolarów za każdą faktycznie zakupioną jednostkę oraz odroczone zobowiązanie w kwocie 270 000 dolarów. Justia
1980–1993 — dekada napięć Przez całą następną dekadę strony kontynuowały spory, groziły sobie kolejnymi pozwami i negocjowały ugody w różnych kwestiach związanych z eksploatacją praw do reprodukcji. Justia W 1992 roku MBI i SPADEM próbowały wynegocjować nową Global License Agreement — rozmowy zakończyły się fiaskiem, co doprowadziło do eskalacji konfliktu.
Sierpień 1993 — MBI składa pozew MBI złożyło pozew w Sądzie Najwyższym Nowego Jorku (sprawa została przeniesiona do sądu federalnego). Strony zawarły Standstill Agreement — tymczasowe zamrożenie sytuacji które pozwoliło MBI kontynuować działalność w trakcie postępowania. W tym właśnie momencie — jesienią 1993 — JH Design wchodziło w negocjacje licencyjne z MBI. Kurtki Picasso powstawały dosłownie w cieniu trwającego procesu.
1 lutego 1995 — wyrok w sprawie 880 F. Supp. 153 Sąd federalny (Southern District of New York, sędzia Scheindlin) odrzucił wnioski o zakaz sądowy obu stron i wydał zmieniony Standstill Order nakazując kontynuację działalności MBI pod warunkiem przestrzegania procedury pre-approval dla nowych produktów.
1995 — wyrok w sprawie 886 F. Supp. 1155 Paloma Picasso złożyła wniosek o oddalenie pozwu przeciwko niej osobiście. Sąd rozpatrywał czy można pozwać ją indywidualnie za tortious interference — celowe torpedowanie kontraktów MBI z japońskimi partnerami Mitsukoshi i INFAS. Sąd oddalił pozew przeciwko Palomie w jej indywidualnej roli, ale potwierdził ważność licencji MBI i kontynuację postępowania przeciwko pozostałym pozwanym.
3. Katalog raisonné — co to jest i dlaczego ma znaczenie
Catalogue raisonné (fr. „uzasadniony katalog”) to kompletna, naukowa dokumentacja wszystkich dzieł artysty — uznawana za ostateczne źródło autentyczności i proweniencji w świecie sztuki. Dla Picassa istnieje kilka takich katalogów, z których najważniejszy to wielotomowy katalog Christiana Zervosa obejmujący ok. 16 000 dzieł.
Identyfikacja konkretnych obrazów na kurtkach wymagałaby dostępu do tego katalogu i porównania grafik ze zdjęciami dokumentacyjnymi. Jest to możliwe — wymaga jednak konsultacji z historykiem sztuki lub ekspertem od twórczości Picassa.
Na podstawie analizy stylistycznej nasze obecne atrybucje — Dora Maar/Françoise Gilot, Jacqueline Roque, Marie-Thérèse Walter i seria Le Baiser — są spójne z charakterystycznym językiem wizualnym Picassa w każdym z tych okresów. Weryfikacja w katalogu Zervosa lub przez Picasso Administration w Paryżu pozwoliłaby te atrybucje potwierdzić lub sprecyzować.
Naszą analizę opieramy o wykład Pani Dr. Anny Manickiej kurator wystawy Picassa w Muzeum Narodowym W Warszawie, który przeprowadziła w AVALONII 13.04.2025.
Dla ciekawskich:
https://www.museummasters.com/include/MMIFineArtforIssuu.pdf
Zdjęcia poglądowe znajdujące się na stronie głównej zostały wygenerowane na modelach AI i mogą nieznacznie różnić się od rzeczywistego wyglądu produktów. Dla pełnego oglądu, zapoznaj się z dokładnymi zdjęciami produktu.
45000,00 zł
J.H. Design Picasso
Licencjonowana kurtka kolekcjonerska J.H. Design Picasso. Jest to jeden z czterech modeli kurtek Picasso dostępnych w Avalonii. Wykonana w całości ze skóry naturalnej, wewnątrz jasna satynowa podszewka. Handmade in USA. Projektant Andre Ajibade. 1994/1995 rok . Licencja Picasso MBI
Museum Boutique Intercontinental.
Z cyklu „Femme assise” (Siedząca kobieta) — ciemna, granatowa sylwetka na żółtym tle, postać siedzi w fotelu, charakterystyczne niebieskie dłonie/rękawice. Styl i kolorystyka wskazują na okres Dory Maar lub Françoise Gilot — lata 40./wczesne 50. Najbliżej jest do prac z lat 1941–1946.
Rozmiar: L for men / Oversize for women
Wymiary:
Długość 72cm
Szerokość 63cm
Rękaw 62cm
Barki 57cm
Stan: 9/10
JH Design × Picasso — Premier Edition, skórzana kurtka (1994–1995)
Jeden z najrzadszych obiektów kolekcjonerskich jakie pojawiły się na rynku vintage. Skórzane kurtki wyprodukowane w 1994 i 1995 roku przez JH Design — firmę z Los Angeles. Ręcznie robione w USA. Linia Premier Edition.
Skąd pochodzą grafiki
Wizerunki Picassa na tych kurtkach nie pochodzą z ogólnej puli licencyjnej. MBI posiadało prawa do reprodukcji zamkniętego zbioru 109 konkretnych dzieł — nabytych bezpośrednio od Mariny Picasso, wnuczki Pabla i największego prywatnego posiadacza jego prac w chwili jego śmierci. Marina sprzedała te dzieła w końcu lat 70. w ramach tzw. Paraselenes Agreement; prawa do reprodukcji trafiły przez prywatnych inwestorów ostatecznie do MBI. Każda grafika na tych kurtkach pochodzi z tego właśnie, precyzyjnie zidentyfikowanego zbioru. Nie „jakiś Picasso” — dzieła z prywatnej kolekcji jego wnuczki.
Licencja i łańcuch tantiem
JH Design wyprodukowało te kurtki na podstawie oficjalnej sublicencji udzielonej przez Museum Boutique Intercontinental (MBI). Łańcuch licencyjny biegł od sukcesji Picassa do MBI — i od MBI do JH Design. Z każdej sprzedanej kurtki szły tantiemy przez ten łańcuch do spadkobierców Picassa. Grafiki przeniósł na skórę Andre Ajibade, designer JH Design — wycinane i ręcznie szyte panele skórzane. Nie nadruk, nie sitodruk.
15 lat batalii sądowych — i co z nich wynika
Licencja stojąca za tymi kurtkami przetrwała ponad 15 lat postępowań sądowych w kilku sprawach:
Ten wyrok jest częścią proweniencji każdej kurtki z tej serii.
Dlaczego ich już nie ma
Po procesach połowy lat 90. przestrzeń licencyjna dla wizerunków Picassa na odzieży stała się drastycznie bardziej restrykcyjna. Żaden równoważny produkt nie pojawił się od tamtej pory. Cztery kurtki. Cztery muzy. Jeden krótki moment w historii kiedy to było możliwe.
1. Paraselenes Agreement i Marina Picasso Collection — pełna historia
Paraselenes S.A. to szwajcarska korporacja reprezentująca Marinę Picasso. 6 grudnia 1979 roku Paraselenes zawarła umowę z Art Masters International (AMI) — spółką z Delaware zajmującą się skupowaniem praw do reprodukcji dzieł artystycznych. Na mocy tej umowy Marina Picasso zgodziła się sprzedać AMI opcję na zakup fotonegatywów ponad 1000 obrazów Picassa, praw do reprodukcji tych dzieł, towarzyszących globalnych praw autorskich oraz wyłącznej licencji na użytkowanie, kontrolę, produkcję i sprzedaż produktów opartych na tych dziełach. Justia
AMI zakupiło 109 dzieł od Mariny Picasso — prawa te zostały następnie odsprzedane prywatnym inwestorom, którzy traktowali je głównie jako ulgę podatkową. Justia To ważny detal: obrazy nie trafiły do muzeum ani galerii — stały się instrumentem finansowym. Prawa do komercyjnej reprodukcji przeszły przez tych inwestorów i ostatecznie trafiły do MBI (Museum Boutique Intercontinental), następcy Marigold Enterprises.
Osobno, w 1980 roku, Jackie Fine Arts (JFA) — następca AMI — zakupiła kolejnych 125 dzieł z kolekcji Mariny Picasso. Łącznie więc przez obie umowy (Paraselenes 1979 i VAGA 1980) nabyte zostały prawa do 234 dzieł. Justia
Były to dzieła z prywatnej kolekcji Pabla Picassa — obrazy i rysunki które nigdy nie były przeznaczone do publicznej sprzedaży za jego życia. Gold & Silver Pawn Shop Reprodukcje lithograficzne z tego zbioru wykonał mistrz chromista Marcel Salinas, który współpracował z Picassem jeszcze za jego życia. Gold & Silver Pawn Shop
2. Pełna dokumentacja procesów 1980–1995
Batalia prawna między MBI a rodziną Picassa to jeden z najbardziej skomplikowanych sporów licencyjnych w historii sztuki. Toczyła się przez ponad 15 lat w kilku równoległych postępowaniach:
1979–1980 — pierwsza runda Pozostali spadkobiercy Picassa — ci którzy nie byli stroną umowy Paraselenes — od razu zakwestionowali jej ważność i wszczęli postępowania sądowe zarówno w USA jak i we Francji. Leagle W odpowiedzi JFA i AMI pozwały spadkobierców i SPADEM w celu ustalenia praw stron do obrazów i praw autorskich. Równolegle Picasso Estate pozwało AMI, JFA i Marigold Enterprises w sądzie federalnym o własność praw autorskich do 109 dzieł. Justia
28 października 1980 — ugoda VAGA Agreement Wszystkie te sprawy zostały uregulowane ugodą między VAGA (amerykańskim agentem SPADEM) a AMI i JFA. Na mocy tej ugody VAGA — które przejęło wszystkie dzieła z kolekcji Mariny Picasso — przyznało AMI wyłączną opcję na nabycie lub reprodukcję, sprzedaż lub produkcję dodatkowych 391 obrazów. W zamian VAGA otrzymało gwarantowane minimalne płatności roczne przekraczające łącznie dziesięć milionów dolarów (rozłożone na trzynaście lat), opłatę 10 000 dolarów za każdą faktycznie zakupioną jednostkę oraz odroczone zobowiązanie w kwocie 270 000 dolarów. Justia
1980–1993 — dekada napięć Przez całą następną dekadę strony kontynuowały spory, groziły sobie kolejnymi pozwami i negocjowały ugody w różnych kwestiach związanych z eksploatacją praw do reprodukcji. Justia W 1992 roku MBI i SPADEM próbowały wynegocjować nową Global License Agreement — rozmowy zakończyły się fiaskiem, co doprowadziło do eskalacji konfliktu.
Sierpień 1993 — MBI składa pozew MBI złożyło pozew w Sądzie Najwyższym Nowego Jorku (sprawa została przeniesiona do sądu federalnego). Strony zawarły Standstill Agreement — tymczasowe zamrożenie sytuacji które pozwoliło MBI kontynuować działalność w trakcie postępowania. W tym właśnie momencie — jesienią 1993 — JH Design wchodziło w negocjacje licencyjne z MBI. Kurtki Picasso powstawały dosłownie w cieniu trwającego procesu.
1 lutego 1995 — wyrok w sprawie 880 F. Supp. 153 Sąd federalny (Southern District of New York, sędzia Scheindlin) odrzucił wnioski o zakaz sądowy obu stron i wydał zmieniony Standstill Order nakazując kontynuację działalności MBI pod warunkiem przestrzegania procedury pre-approval dla nowych produktów.
1995 — wyrok w sprawie 886 F. Supp. 1155 Paloma Picasso złożyła wniosek o oddalenie pozwu przeciwko niej osobiście. Sąd rozpatrywał czy można pozwać ją indywidualnie za tortious interference — celowe torpedowanie kontraktów MBI z japońskimi partnerami Mitsukoshi i INFAS. Sąd oddalił pozew przeciwko Palomie w jej indywidualnej roli, ale potwierdził ważność licencji MBI i kontynuację postępowania przeciwko pozostałym pozwanym.
3. Katalog raisonné — co to jest i dlaczego ma znaczenie
Catalogue raisonné (fr. „uzasadniony katalog”) to kompletna, naukowa dokumentacja wszystkich dzieł artysty — uznawana za ostateczne źródło autentyczności i proweniencji w świecie sztuki. Dla Picassa istnieje kilka takich katalogów, z których najważniejszy to wielotomowy katalog Christiana Zervosa obejmujący ok. 16 000 dzieł.
Identyfikacja konkretnych obrazów na kurtkach wymagałaby dostępu do tego katalogu i porównania grafik ze zdjęciami dokumentacyjnymi. Jest to możliwe — wymaga jednak konsultacji z historykiem sztuki lub ekspertem od twórczości Picassa.
Na podstawie analizy stylistycznej nasze obecne atrybucje — Dora Maar/Françoise Gilot, Jacqueline Roque, Marie-Thérèse Walter i seria Le Baiser — są spójne z charakterystycznym językiem wizualnym Picassa w każdym z tych okresów. Weryfikacja w katalogu Zervosa lub przez Picasso Administration w Paryżu pozwoliłaby te atrybucje potwierdzić lub sprecyzować.
Naszą analizę opieramy o wykład Pani Dr. Anny Manickiej kurator wystawy Picassa w Muzeum Narodowym W Warszawie, który przeprowadziła w AVALONII 13.04.2025.
Dla ciekawskich:
https://www.museummasters.com/include/MMIFineArtforIssuu.pdf
Zdjęcia poglądowe znajdujące się na stronie głównej zostały wygenerowane na modelach AI i mogą nieznacznie różnić się od rzeczywistego wyglądu produktów. Dla pełnego oglądu, zapoznaj się z dokładnymi zdjęciami produktu.
45000,00 zł
© 2025 Avalonia
Jeżeli masz jakieś pytania, napisz do nas:
KONTAKT@AVALONIA.PL
Współpracę marketingowe, sesję, media:
MARKETING@AVALONIA.PL